Ode aan onze vrijwilligers

"Er zijn mensen die tijd geven. Niet omdat ze veel tijd hebben, maar omdat ze voelen: dit doet ertoe. Bij de Gezinsbond zijn dat onze vrijwilligers. Zij zijn met velen en tegelijk allemaal anders. De “typische” vrijwilliger bestaat niet.

Vraag tien vrijwilligers waarom ze zich engageren en je krijgt minstens elf antwoorden. Voor de ene zijn het de sociale contacten, zeker als je ergens nieuw bent. Voor de andere is het de afwisseling, vandaag een activiteit organiseren, morgen pannenkoeken bakken, overmorgen bijspringen waar nodig. Sommigen doen het voor de gezelligheid, anderen voor dat kleine gelukgevoel. Of gewoon omdat ze er energie van krijgen. Wat ze delen, is geen profiel, maar een engagement. En ook dit: als deelnemers tevreden naar huis gaan, dan de vrijwilligers zeker ook.

Vrijwilligerswerk begint zelden met een groot plan. Meestal met een kleine stap. “Ik ben er wel ingerold”, hoor ik vaak. Een keer helpen. Een vergadering bijwonen. Iemand die vraagt: “Zou jij dat niet willen doen?” En van het één komt het ander. Omdat het goed voelt. Omdat je merkt dat je het verschil maakt. Soms in grote dingen, vaak in kleine momenten. Een glimlach aan het einde van een activiteit. Een eenvoudige: “Merci, het was tof!”

Van 28 februari tot 3 maart is het de Week van de Vrijwilliger. En bovendien werd 2026 door de Verenigde Naties uitgeroepen tot Internationaal Jaar van de Vrijwilliger. Een goed moment om stil te staan bij hoe onmisbaar ze zijn. Want zonder vrijwilligers zou de Gezinsbond helemaal anders uitzien. We zouden onze ziel verliezen. Dan blijft er misschien nog een organisatie over, maar verdwijnt het kloppend hart. Wat lokaal gebeurt, in afdelingen en buurten, dat maakt het verschil. Daar waar mensen tijd en energie geven aan anderen, zonder daar iets tastbaars voor terug te verwachten."

"Vrijwilligers zelf vinden wat ze doen vaak heel gewoon. Ze staan er niet bij stil dat het bijzonder is om avonden en weekends vrij te maken voor anderen. Maar dát is het wel. In een samenleving die steeds drukker wordt, is tijd geven misschien wel het meest waardevolle geschenk. Enthousiaste gezinnen samen laten puzzelen. Een babysit regelen die ouders even ademruimte geeft. Het lijken details, maar ze betekenen veel voor onze gezinnen. Onze vrijwilligers brengen gezinnen samen, maken buren warmer en laten zien dat samenleven meer is dan naast elkaar leven.

Daarom wil ik vandaag vooral dit zeggen: dankjewel. Dankjewel voor jullie enthousiasme en inzet. Voor het warme onthaal van gezinnen – vaak met een koekje, altijd oprecht. Voor het geloof dat kleine initiatieven een groot verschil kunnen maken.

En aan wie dit leest en denkt: “Misschien is dat ook iets voor mij?” Weet dat vrijwilligerswerk geen alles-of-nietsverhaal is. Een idee delen, een keer helpen, je talent inzetten op jouw manier – het telt allemaal. Iedereen kan iets betekenen. Op je eigen tempo, met je eigen talenten.

Vrijwilligers zijn er vaak gewoon. Zoals wifi je merkt pas hoe belangrijk ze zijn als ze wegvallen. Alleen, zonder hen helpt zelfs het beste initiatief. Dus laten we onze – bijzonder vrijwilligers vandaag extra in de bloemetjes zetten. En wie weet zit er in jou ook iemand die er gewoon nog even moet inrollen."